NICO MUL WIL ZIJN RATING OPKRIKKEN

‘Ik ben als dammer gevaarlijk, vooral voor mezelf’
Je kunt van Nico Mul zeggen wat je wilt maar niet dat de 69-jarige Voorhouter (rating 901) aan zelfoverschatting lijdt. Hij beantwoordde de acht vragen met milde zelfspot en zelfkennis: ‘Ik wil ooit een partij spelen waarin ik begrijp wat ik aan het doen ben’.

Stel jezelf even voor.
Ik kom uit een damfamilie. Mijn opa damde en twee zoons van hem ook. Mijn vader is in zijn jeugd ooit jeugdkampioen van Haarlem en omstreken geweest. Ik had ook nog een neef die damde, de bekende Evert Bronstring. Mijn vader en ik waren ongeveer even goed. Als Evert in de buurt een simultaan gaf, gingen we daar samen altijd naartoe. We speelden beide steevast remise tegen hem. Toch wel bijzonder. We gingen in ieder geval dan met een rookworst naar huis.
Mijn maatschappelijke carrière bestond uit twaalf ambachten en dertien ongelukken. Een van die ambachten is psycholoog. Momenteel ben ik bezig met een project dat tot doel heeft te onderzoeken wat kennis van menselijk gedrag kan toevoegen aan AI- systemen en andersom. Daar ben ik nog wel een paar jaartjes zoet mee.

Wanneer ben je gaan dammen en waardoor?
Ik ben met zestien jaar begonnen bij Damclub Lisse. De eerste partij die ik daar speelde was tegen de clubkampioen. Die partij won ik. In de Lissesche Courant werd geschreven over een “Nieuw jong talent”. Dat laatste klopt niet meer, want ik ben én niet nieuw meer, maar wel 69 en al een tijdje met pensioen. Na Lisse heb ik nog kort gespeeld bij Damclub Heemstede. Daarna ben ik lid geworden van de Rijnsburgse Dam Club waar ik nog steeds speel.

Hoe verliep je damloopbaan?
Mijn damloopbaan is een beetje als een achtbaan zonder veiligheidsgordel: soms hoog, vaak omlaag en altijd spannend. Laat ik het zo zeggen: ik ben als dammer gevaarlijk,… vooral voor mezelf.

Wel eens wat gewonnen? Waar ben je het meest trots op?
Zeker! Ik heb ooit een partij gewonnen… per ongeluk. Mijn tegenstander maakte een fout en ik dacht: “Dit was vast de bedoeling.” Waar ik het meest trots op ben? Dat ik soms een combinatie zie vóórdat ik hem weggeef.

Heb je nog een grote wens wat dammen betreft?
Ja: een partij winnen zonder achteraf te ontdekken dat het een blunderfestival was van beide kanten. En ooit een partij spelen waarin ik zelf begrijp wat ik aan het doen ben.

Wel eens wat bijzonders/leuks/anekdote meegemaakt?
Ja, ooit zei een tegenstander na mijn zet: “Interessant…” Dat is dammerstaal voor: dit gaat heel slecht voor jou aflopen. Hij had gelijk.

Wat is de aantrekkingskracht van dammen, wat vind je de leukste partijen?
De aantrekkingskracht is dat het simpel lijkt, maar dat het je hersenen langzaam doet smelten. Heerlijk. De leukste partijen zijn die waarin ik
achteraf kan doen alsof alles gepland was. ‘Ja, dat offer was positioneel…’ Nee dus.

Waarom doe je mee aan dit NK en wat verwacht je ervan?
Ik ben nu voor de tweede keer van de partij. Vorig jaar deed ik voor het eerst mee aan een meerdaags toernooi. Dat beviel heel goed. Vond het leuk en goed georganiseerd. Bovendien wist ik door goede resultaten mijn rating met vijftig punten op te krikken. Dat hoop ik deze keer weer te bereiken.

Zevende ronde
Van de acht koplopers in de aula van het Grotius College viel Arie Janssen van Doorn als eerste af. Edwin de Jager speelde de opening veel handiger en stond al snel ‘ín hogere zin’ gewonnen. Hij deed het niet op z’n handigst waardoor de Wageninger met zijn lamme linkervleugel de partij nog lang kon rekken. Toen hij een remisevariant verzuimde was het in een 4-om-4 echter volkomen uit.
Ook Alfons Ottink kwam tot winst en leidt nu samen met De Jager de dans. Hij bezorgde Frank Teer al snel een overvolle volle linkervleugel en profiteerde daar technisch bekwaam van, met een charmante finesse als kers op de taart.
Peter van der Stap en Daaf Kasse maakten er een fraai, principieel gevecht op het scherpst van de snede van. De Zeeuwse oud-kampioen nam een doorbraak voor twee schijven en ging daarna met zijn dubbeldekker op jacht. Het leidde uiteindelijk tot een 4-om-2-eindspel dat volgens de computer gewonnen was. Kasse deed het echter niet goed waarna de onverzettelijke Van der Stap geforceerd nog een remise voor de poorten van de hel kon wegslepen.
Andrew Tjon A Ong had zich graag bij het leidende trio willen voegen. Hij stond wel comfortabeler tegen Anton Kosior maar de taaie Dordtenaar gaf geen krimp en bereikte een gelijkwaardige remise.

Verrassing
Bij de vijf naaste achtervolgers is Frans van Eenennaam de verrassing van dit NK. Hij is nog ongeslagen, hield een aantal partijen zijn nadeel binnen de perken en won drie keer. Dit keer kwam Paul Teer er te laat achter dat hij niet degene was die op winst mocht spelen waarna de twee dammen van de Hagenees dood en verwoesting konden zaaien.